Mocne uderzenie. Czołowy antychryst popkultury uderza w swoich słuchaczy potężną dawką mocnego rocka, choć już trochę bardziej łagodnego niż poprzednie produkcje. Ale po Antichrist Superstar nie należy się dziwić. Golden age of grotesque to mroczny cyrk dźwięków i liryki. Muzyka jest mroczna, a teksty dwuznaczne. Klimat płyty pochodzi jakby z psychodelicznego cyrku. mOBSCENE, trzeci kawałek na płycie, jest absolutnie najlepszym, najdynamiczniejszym utworem. Kobiecy chórek między zwrotkami w wykonaniu Mansona jest świetny. Tytułowy kawałek ma charakter zaskoczki - całkowicie inny, wyróżniający się spośród reszty wywód o płycie. W ogóle perełek jest sporo. Ka-Boom-KaBoom, Spade, Vodevil, skowerowany wielokrotnie kawałek Tained Love, który akurat trafił tu jako bonus. Ukłon w stronę słuchaczy. I oczywiście należy jestecze wspomnieć o drugim utworze pt. This is the new shit - ten jego koncertowy refren, szaleńczy wręcz wrzask Marilyna po prostu wasz przeszyje na wylot. Ostatnia prawdziwa płyta zespołu Marilyn Manson. Co prawda, całkiem niedawno wyszedł jeszcze krążek Eat me, drink me. Niestety, jeżeli Golden age... dawał małe oznaki złagodzenia stylu, Eat me... oznajmił to pełną gębą. Dlatego Golden... śmiało uznać można za ostatni, przyzwoity krążek tej formacji niegrzecznych panów, z jeszcze bardziej niegrzecznym frontmanem.